woensdag 11 november 2009

van alles tegelijk

Er gebeurt op het moment zo veel tegelijk, dat het af en toe moeilijk is om bij te benen.


We zijn hard bezig om verder te komen met het transport van voer, en het begint eindelijk vormen te krijgen. Alles wordt geteld en we moeten volgende week naar de notaris om een verklaring te ondertekenen, waardoor Svjetlana toestemming krijgt om in te voeren. Als we dan het werkelijke vervoer eindelijk mogen gaan regelen zal dat ongeveer 3000 euro gaan kosten. Maar het is het waard, want we willen dat de honden te eten hebben in de winter!

Verder gaat de adoptie van onze honden ook redelijk goed. Een aantal hebben al een huisje gevonden, en een aantal heeft een hele goede kans. Dat is fijn, want dat is toch iedere keer weer spannend.

We hopen dit jaar nog op en neer te gaan met wat dekens en heel misschien dat we dan nog wat hondjes voor de winter mee terug kunnen nemen. We zullen zien.

Ondertussen gebeurt er in Bosnie vreselijk veel.

Eind oktober en begin november vindt er een klein sterilisatieproject plaats in Zenica. Dat is de plek waar we volgend jaar april hopen we kunnen gaan werken. Harris, de Bosnische arts zal in ieder geval 3 dagen lang zoveel mogelijk honden steriliseren. Wij sponsoren Harris, en de gemeente betaalt het materiaal. Dat is heel erg goed nieuws voor ons, want het feit dat de gemeente mee wil werken is heel erg positief. Jelena is op dit moment hard aan het werk om alles voor te bereiden. Ze is flyers aan het uitdelen en hangt posters op om mensen te informeren over de actie. In Zenica worden er namelijk nog steeds heel veel honden vergiftigd of afgeschoten, als dat blijft gebeuren heeft het hele project en al de energie die er in in gestoken geen enkele zin. De vrijwilligers van de stichting SAPA helpen bij het vangen van de honden en het informeren van de mensen over het doel en de werkwijze. Een heleboel straathonden hebben namelijk een vaste locatie en daar worden ze vaak ook verzorgd door de bewoners. Een hond is bekend in de buurt, en als die opeens weg is zijn er altijd mensen die zich zorgen maken. We hopen op een groot succes!

Tuzla blijft ook af en toe de kop opsteken. Er gebeurt heel veel, in het asiel, maar ook in de stad. Het blijft vreselijk frustrerend dat je daar helemaal niets aan kunt doen.

Ook in Sarajevo is er van alles aan de hand. Het asiel waar we de uitloopvelden hebben gebouwd moet zich zelf gaan bewijzen als ze onze hulp willen blijven krijgen. Er zullen grote veranderingen moeten worden doorgevoerd voor de honden, dit heeft u al kunnen lezen in het verslag van de afgelopen reis. We hebben inmiddels contact gehad met WSPA omdat die langs was gegaan in Sarajevo om eens polshoogte te nemen. Zij vonden ook dat het asiel er zeer slecht uitzag en de honden in afschuwelijke omstandigheden moesten leven. Er is een potentiele nieuwe vrijwilligster. Het is een Amerikaanse en ze woont tijdelijk in Sarajevo. Ze heeft ons aangeschreven om te vragen wat ze kon betekenen. Ze zal naar het asiel in Sarajevo gaan om te kijken hoe het daar is. We hebben aangegeven dat Goga altijd hulp kan gebruiken, en het is voor ons ook wel fijn als iemand de boel een klein beetje met andere ogen bekijkt.

Elvira, onze vrijwilligster in Bihac is haar baan kwijtgeraakt door reorganisaties. Dit is voor haar, de honden en voor ons heel erg. Want zonder werk kan ze ons ook niet blijven helpen.

Allemaal dingen waardoor we toch regelmatig flinke kopzorgen hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten