Voordat we het slechte nieuws met u delen, willen we eerst nog wat kwijt.
We hebben best wel wat emotionele reacties gekregen op het bericht over Garo en het feit dat hij zijn leven moest doorbrengen in een rolstoel. Velen zijn tegen, maar er zijn ook veel mensen voor.
Het is niet aan ons om er over te oordelen, wij brengen verslag uit van een klein deel van de gebeurtenissen in Bosnië. Iedereen heeft een eigen mening over dit soort keuzes en gelukkig maar, want we leven in een vrij land.
Wij kunnen het ons echter wel voorstellen dat de lokale vrijwilligers na zoveel tegenslagen er alles aan doen een hond te helpen met zicht op een langer leven. Na alle frustraties van de enorme hondensterfte werd het tijd voor een gelukkige afloop. Iedereen van Sapa in Zenica was dan ook dolblij toen bleek dat Garo het hartstikke goed deed in zijn rolstoel en zichtbaar lol had ondanks zijn beperkingen. Voor ons is het ook waardevol te weten dat er onder de lokale vrijwilligers opluchting en blijdschap was, anders houden ze het nooit vol.
Dag in dag uit is het een strijd voor deze mensen, een stroom van dierenmishandeling en in de steek gelaten pups komt hun dagelijks tegemoet.
En dan nu het slechte nieuws….
Helaas is gisteren Garo plotseling overleden. De oorzaak is onbekend, maar het kunnen meerdere dingen zijn. In een tijd van 5 uur was het afgelopen en dat terwijl hij ‘s morgens nog dikke pret had. En met deze klap merk je hoe weinig energie en incasseringsvermogen Sapa nog heeft. Want de vrijwilligers zijn er helemaal kapot van. Dit is echt een enorme klap voor ze. We hopen dat ze zich realiseren dat ze zoveel goed werk verrichten en ze door moeten voor alle andere dieren die hun hulp hard nodig hebben!
zondag 27 juni 2010
22-06-2010 Zenica
15 katten en 1 hond, dat was het resultaat van een dag steriliseren!
We besloten Harris nog maar een extra dag te sponsoren, want in april waren we nauwelijks aan de katten toegekomen en ook daar lopen er veel van rond. Harris werkt gewoon razendsnel en heeft echt gebuffeld die dag.
Daarnaast hebben we Sapa, de club van Jelena in Zenica, een kleine vergoeding gedoneerd voor alle medische kosten die ze hebben gemaakt door de vele zieke honden.
Sapa dankt u voor het mogelijk maken van de extra steun, want zonder onze donateurs was dat niet mogelijk geweest. Dus dank voor uw donaties!
Hoe snoezig ze ook zijn, kleine kittens zien we liever niet zwerven op straat! Met de sterilisatie van 15 katten voorkomen we enorm veel dierenleed. Sterilisatie sponsoren? Dat kan, voor maar 50 euro maakt u het verschil voor duizenden nakomelingen! Lees hier hoe u ons kunt helpen!
We besloten Harris nog maar een extra dag te sponsoren, want in april waren we nauwelijks aan de katten toegekomen en ook daar lopen er veel van rond. Harris werkt gewoon razendsnel en heeft echt gebuffeld die dag.
Daarnaast hebben we Sapa, de club van Jelena in Zenica, een kleine vergoeding gedoneerd voor alle medische kosten die ze hebben gemaakt door de vele zieke honden.
Sapa dankt u voor het mogelijk maken van de extra steun, want zonder onze donateurs was dat niet mogelijk geweest. Dus dank voor uw donaties!
Hoe snoezig ze ook zijn, kleine kittens zien we liever niet zwerven op straat! Met de sterilisatie van 15 katten voorkomen we enorm veel dierenleed. Sterilisatie sponsoren? Dat kan, voor maar 50 euro maakt u het verschil voor duizenden nakomelingen! Lees hier hoe u ons kunt helpen!
15-06-2010 Waarom niet delen?
We hebben alle hulpgoederen die we met z’n allen inzamelen keihard nodig in Bosnië, daar is geen twijfel over mogelijk, maar na het zien van de foto’s op JMVR en Vagabond Pets van de watersnood in Polen, hoefden we ook niet te twijfelen over het bieden van hulp aan deze twee stichtingen.
De foto’s spreken voor zich! Er is heel dringend hulp nodig. Er zijn een aantal asielen die met de hulptransporten worden ondersteund en er zijn dus veel dieren mee geholpen. En ook al draait onze stichting om het helpen van dieren in Bosnië, kunnen wij, net als andere stichtingen, niet wegkijken. Afgelopen weekend hebben beide organisaties een behoorlijke lading voer gekregen en een stapel spullen die zij goed kunnen gebruiken, zoals manden etc.
Wij hopen van harte dat we hiermee het leed van de dieren in Polen een klein beetje kunnen verzachten.
de aanhanger had zijn maximum bereikt!
de bus zit behoorlijk vol!
Wij kunnen het ons voorstellen dat u van mening bent dat de hulpgoederen welke zijn ingezameld voor Bosnië niet kunnen worden aangewend voor andere landen. Wij zijn echter van mening dat dierenliefde weinig grenzen kent en de dieren onze steun hard kunnen gebruiken. Overigens zijn de gedoneerde spullen voor ons niet meer te transporteren omdat veel spullen de houdbaarheid hadden gepasseerd. Zoals u weet werken wij in een niet-EU land en daardoor hebben wij met veel meer regels te maken dan de wel-EU landen.
Dit brengt ons meteen bij het onderwerp transport!
We zijn op dit moment heel erg hard bezig een nieuw transport te regelen. Dit transport bevat het door DutchyPuppy gedoneerde voer en een grote hoeveelheid dekens en benches. Het is zoveel, dat kunnen we onmogelijk allemaal met auto’s meenemen, dus financieren we een transport. Als het allemaal lukt is er voor zeker 10 maanden aan voer in het asiel aanwezig! Dat motiveert ons heel erg om het te doen slagen! We houden u op de hoogte!
De foto’s spreken voor zich! Er is heel dringend hulp nodig. Er zijn een aantal asielen die met de hulptransporten worden ondersteund en er zijn dus veel dieren mee geholpen. En ook al draait onze stichting om het helpen van dieren in Bosnië, kunnen wij, net als andere stichtingen, niet wegkijken. Afgelopen weekend hebben beide organisaties een behoorlijke lading voer gekregen en een stapel spullen die zij goed kunnen gebruiken, zoals manden etc.
Wij hopen van harte dat we hiermee het leed van de dieren in Polen een klein beetje kunnen verzachten.
de aanhanger had zijn maximum bereikt!
de bus zit behoorlijk vol!
Wij kunnen het ons voorstellen dat u van mening bent dat de hulpgoederen welke zijn ingezameld voor Bosnië niet kunnen worden aangewend voor andere landen. Wij zijn echter van mening dat dierenliefde weinig grenzen kent en de dieren onze steun hard kunnen gebruiken. Overigens zijn de gedoneerde spullen voor ons niet meer te transporteren omdat veel spullen de houdbaarheid hadden gepasseerd. Zoals u weet werken wij in een niet-EU land en daardoor hebben wij met veel meer regels te maken dan de wel-EU landen.
Dit brengt ons meteen bij het onderwerp transport!
We zijn op dit moment heel erg hard bezig een nieuw transport te regelen. Dit transport bevat het door DutchyPuppy gedoneerde voer en een grote hoeveelheid dekens en benches. Het is zoveel, dat kunnen we onmogelijk allemaal met auto’s meenemen, dus financieren we een transport. Als het allemaal lukt is er voor zeker 10 maanden aan voer in het asiel aanwezig! Dat motiveert ons heel erg om het te doen slagen! We houden u op de hoogte!
zaterdag 12 juni 2010
08-06-2010 Een persoonlijk bericht van Suze...
Soms vraag je je af wat er in godsnaam aan de hand is met de wereld. Spreken we nog over beschaving? Wat is het nut van het leed wat dieren moeten ondergaan?
Normaal spreek en schrijf ik namens de stichting, en staat mijn naam nergens onder of bij. Dat is ook niet nodig, het gaat niet om mij, het gaat om de dieren die we proberen te helpen, en al die lieve mensen die wel om de dieren in Bosnië geven.
Ik krijg bijna dagelijks de meest afschuwelijke verhalen te zien over dierenleed en verwerk dat zonder het op de website te vermelden. Ik weet namelijk dat het publiceren van afschrikwekkende berichten met afschuwelijke foto’s ook averechts kan werken. Ik vind het zelf ook niet prettig te worden geconfronteerd met dierenleed als ik zappend de kanalen langs ga op tv.
Maar uiteindelijk is het wel waar onze stichting voor in het leven is geroepen door Wilma. Alweer bijna 8 jaar bestaat de SDB formeel en er is al veel bereikt.
Eerst in Tuzla, daarna in Orasje en langzamerhand breiden onze werkzaamheden uit naar andere dorpen en steden met positief resultaat. Iets waar we allemaal trots op kunnen zijn, niet alleen de drijvende krachten achter de stichting, maar ook de mensen die ons steunen met donaties of spullen.
Voor mij zijn er dagen dat ik eigenlijk helemaal niet weet wat ik met berichtgeving aan moet en twijfel ik of ik het moet delen met de lezers van de website. Maar ik denk dat ik een uitzondering moet maken.
Zoals u wellicht allemaal weet hebben we in april dit jaar een sterilisatie project gehouden in Zenica. Een project waar we met een heel goed gevoel op terug kijken.
Maar er zijn ook minder goede berichten, een virus heeft vele honden getroffen in Zenica, ook honden die door ons zijn gesteriliseerd. Honden die we dagen om ons heen hebben gehad en die we met pijn in ons hart achter moesten laten. We weten nu dat een groot aantal van deze schatten het virus niet hebben overleefd.
Dat doet pijn, heel veel pijn. Zeker als er een hondje bij zat dat ik zo mee had willen nemen, maar waar ik me voor afsloot omdat ik wist dat we dat niet zouden doen.
Ze heette Snowwhite en haar wil ik herinneren als een kleine lieve dappere dame die keihard geknokt heeft om te herstellen, maar helaas heeft ze verloren.
Het doet me ontzettend veel verdriet dat ze er niet meer is, een hond kan je zo raken.
Daarnaast is er een geval van mishandeling waar je als dierenliefhebber toch echt niet bij kunt met je verstand. Het gaat hier om Garo, een schat van een hond, geen vleugje kwaad. De vriend van de buurt en iedereen verzorgt hem.
Garo werd gevonden, in een prullenbak, levend verbrand. Er was een brandbare vloeistof over hem gegoten en hij was in de brand gestoken. Vastgebonden in de prullenbak…..zodat niemand hem kon vinden en hij er niet uit kon. Kunt u zich voorstellen wat het arme dier geleden moet hebben.....
Maar Garo vond het zijn tijd niet, en besloot te strijden. Zijn achterpoten waren ernstig beschadigd door de brand, maar na therapie, operaties en een liefdevol herstel bij een van de vrijwilligers leek hij op te knappen. Zijn achterpoten zijn verwijderd en nu de pijn weg is, begint hij het leven weer lief te hebben. Zoveel aandacht en liefde doet hem zichtbaar goed. Er wordt een rolstoel voor hem geregeld, zodat hij veilig kan genieten van de jaren die hem gegund zijn.
Ik publiceer bewust niet de schokkende foto’s na de mishandeling, maar de foto’s van een inmiddels beterende Garo, die het leven lachend tegemoet treedt! Deze dappere jongen moet op deze manier in het zonnetje worden gezet, evenals de vrijwilligers van SAPA die keihard werken in Zenica, dag in dat uit.
Dat laatste verhaal is schokkend, maar staat niet op zichzelf. Dit is maar een greep uit de wreedheden.
Ik kies ervoor om dit met u te delen, om u duidelijk te maken dat wij nog lang niet klaar zijn met ons werk en we hopen nog vele jaren een rol te spelen in de ontwikkelingen in Bosnië, een veiliger bestaan voor de dieren, dat is ons enige doel!
Suze
Normaal spreek en schrijf ik namens de stichting, en staat mijn naam nergens onder of bij. Dat is ook niet nodig, het gaat niet om mij, het gaat om de dieren die we proberen te helpen, en al die lieve mensen die wel om de dieren in Bosnië geven.
Ik krijg bijna dagelijks de meest afschuwelijke verhalen te zien over dierenleed en verwerk dat zonder het op de website te vermelden. Ik weet namelijk dat het publiceren van afschrikwekkende berichten met afschuwelijke foto’s ook averechts kan werken. Ik vind het zelf ook niet prettig te worden geconfronteerd met dierenleed als ik zappend de kanalen langs ga op tv.
Maar uiteindelijk is het wel waar onze stichting voor in het leven is geroepen door Wilma. Alweer bijna 8 jaar bestaat de SDB formeel en er is al veel bereikt.
Eerst in Tuzla, daarna in Orasje en langzamerhand breiden onze werkzaamheden uit naar andere dorpen en steden met positief resultaat. Iets waar we allemaal trots op kunnen zijn, niet alleen de drijvende krachten achter de stichting, maar ook de mensen die ons steunen met donaties of spullen.
Voor mij zijn er dagen dat ik eigenlijk helemaal niet weet wat ik met berichtgeving aan moet en twijfel ik of ik het moet delen met de lezers van de website. Maar ik denk dat ik een uitzondering moet maken.
Zoals u wellicht allemaal weet hebben we in april dit jaar een sterilisatie project gehouden in Zenica. Een project waar we met een heel goed gevoel op terug kijken.
Maar er zijn ook minder goede berichten, een virus heeft vele honden getroffen in Zenica, ook honden die door ons zijn gesteriliseerd. Honden die we dagen om ons heen hebben gehad en die we met pijn in ons hart achter moesten laten. We weten nu dat een groot aantal van deze schatten het virus niet hebben overleefd.
Dat doet pijn, heel veel pijn. Zeker als er een hondje bij zat dat ik zo mee had willen nemen, maar waar ik me voor afsloot omdat ik wist dat we dat niet zouden doen.
Ze heette Snowwhite en haar wil ik herinneren als een kleine lieve dappere dame die keihard geknokt heeft om te herstellen, maar helaas heeft ze verloren.
Het doet me ontzettend veel verdriet dat ze er niet meer is, een hond kan je zo raken.
Daarnaast is er een geval van mishandeling waar je als dierenliefhebber toch echt niet bij kunt met je verstand. Het gaat hier om Garo, een schat van een hond, geen vleugje kwaad. De vriend van de buurt en iedereen verzorgt hem.
Garo werd gevonden, in een prullenbak, levend verbrand. Er was een brandbare vloeistof over hem gegoten en hij was in de brand gestoken. Vastgebonden in de prullenbak…..zodat niemand hem kon vinden en hij er niet uit kon. Kunt u zich voorstellen wat het arme dier geleden moet hebben.....
Maar Garo vond het zijn tijd niet, en besloot te strijden. Zijn achterpoten waren ernstig beschadigd door de brand, maar na therapie, operaties en een liefdevol herstel bij een van de vrijwilligers leek hij op te knappen. Zijn achterpoten zijn verwijderd en nu de pijn weg is, begint hij het leven weer lief te hebben. Zoveel aandacht en liefde doet hem zichtbaar goed. Er wordt een rolstoel voor hem geregeld, zodat hij veilig kan genieten van de jaren die hem gegund zijn.
Ik publiceer bewust niet de schokkende foto’s na de mishandeling, maar de foto’s van een inmiddels beterende Garo, die het leven lachend tegemoet treedt! Deze dappere jongen moet op deze manier in het zonnetje worden gezet, evenals de vrijwilligers van SAPA die keihard werken in Zenica, dag in dat uit.
Dat laatste verhaal is schokkend, maar staat niet op zichzelf. Dit is maar een greep uit de wreedheden.
Ik kies ervoor om dit met u te delen, om u duidelijk te maken dat wij nog lang niet klaar zijn met ons werk en we hopen nog vele jaren een rol te spelen in de ontwikkelingen in Bosnië, een veiliger bestaan voor de dieren, dat is ons enige doel!
Suze
donderdag 3 juni 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
